Epistolæ

• Herbert of Losinga, bishop of Norwich

• Matilda of Scotland, queen of the English

Johannes, amice Christi, quem Christus amoris privilegio dilexit, in cujus nuptiis aquam in vinum convertit, ut te ex iisdem abstraheret nuptiis, ne carnis contaminaris contactu, qui Verbum carnem factum mundo fueras praedicaturus; Johannes, in quam, amator Christi, qui in nostri Salvatoris ultimo cum discipulis convivio, et Dominici corporis et sanguinis immolationis et participationis primo, super ipsius salutis pectus recubuisti, quievisti, ut ex ipsius pectoris archano fonte potares quod universis gentibus praedicares, verum videlicet lumen, quod illuminat omnem hominem in hunc mundum venientem, eum in solem, more aquilae, tuos oculos infigens quo nullus mortalium elevaverat mentem; Johannes, qui in cruce Christi et sub cruce Christi factus es frater Christi et filius matris Christi, cum et matri de te diceret: Ecce filius tuus; et tibi de matre aeque conceditur: Ecce mater tua; Johannes qui in ferventi positus oleo non arsisti, tuae virginitatis praemerente refrigerio, ne saevienti flagrares incendio . . . Sed quo protraho, tua ancilla, eam orationem quae tuam assequi non valeo admirationem? Johannes, itaque, qui in exilio positus inter angelos vivebas, qui ad tui praesulatus civitatem relatus mortuos resuscitabas, virus bibebas et non curabas, lapides in gemmas, ligna in aurum convertebas, itemque eadem ad propriam naturam reformabas; Johannes cui in veritate senescenti cum agminibus angelorum, et cum senatu apostolorum summus ille imperator, cui victoriosissime militaveras, ante tuum finem dulcissimus apparuit, tibi inquiens: Veni, dilecte mi, epulaturus in convivio meo cum fratribus tuis quorum collegium longis suspiriis expectasti; Johanne qui tanta confortatus consolatione, sacras ad aras tuas insulatus insigniis accessisti, tuum populum salutasti, in deficienti viatico, quod ipse tuit manibus confeceras, tua extrema communuisti, atque inde fossum tuae sepulturae locum incolumis introisti, ibique solemnibus in singularibus exsequiis compositus animam et corpus tuo amatori Christo reddidisti, tam immunis a dolore mortis quam purus vixeras a contagione carnis; Johannes, igitur, qui tantus ac talis es quantum praedixi, imo quantum dicere volui, sed dicentis conatus tuarum gloriarum praeclara materia suffocavit, obsecro, tuam respice ancillam, fatigatae mentis attende devotionem, cura aegritudinem, expectatam porrige medicinam! Vide gemitus, vide suspiria, vide lamenta, et afflictae ancillae consolare praecordia. Virgo quidem es ut Virginis filius, sed et ille tuus magister virgo erat; peccatum non fecerat qui Mariam peccatricem colligebat, cujus unguentis caput subponebat, pedes lachrymis abluendos exhibebat, oscula non abnuebat, poenitentem confortabat, murmurantis Pharisei cogitationibus respondebat: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum. Johannes, hujus ancillae prostratae et tuis pedibus advolutae miserere; ne despicias jacentem pro qua amator tuus Christus suam impendit vitam. Tuis inteventionibus exigo reconciliari Christo qui te suae dilectionis insignivit privilegio. Prae caeteris sanctis unum te decrevi, et decrevi mihi patronum quem prae caeteris audio esse dilectum. Impetra veniam negligentiis meis, et releva desperantem visitationibus tuis. Habeas tecum, o Beate Johannes, in his meis anxietatibus relevandis, omnes socios amicos tuos quos negligenter vivendo mihi praeparavi inimicos. Age, Johannes, age, merentis ancillae causam apud clementissimas aures aeterni judicis qui misericordiam judicio praeponit, et mavult nostrae resurrectionis vitam quam suae exercere punitionis indignationem. Non poterit tibi roganti meorum peccatorum negare indulgentiam, qui et tibi et tuis consodalibus praecepit, ut pro eis intercederitis quorum etiam patiebamini persecutionem. Veniam tandem, veniam, o Beate Johannes, tuis meritis ad reconciliationem! Divini vultus intuear tranquillitatem, complectar fruitionem; veniam ad regnum, veniam ad palatium, veniam ad convivium cujus deliciis beati Angeli atque eorum concives omnes electi reficiuntur, immortalique contuitu, divinae substantiae ineffabili dulcedine atque dulci ineffabilitate satiantur. Illa igitur aeterna in civitate, o Beate Johannes, collecta, audiam canticum quod et tu cantas, et illae tecum cantant virgines qui sequuntur Agnum quocumque ierit. Postremo, o Beatissime Johannes, ut et cordis et meae orationis tandem concludatur clamor, redde et commoda ancillam tuam aeternaliter conservandam patrocinio Dominae et matris tuae virginis Mariae que et te misericorditer adoptavit, et Christum naturaliter genuit, filium suum, Dominum nostrum, qui cum patre et Spiritu Sancto vivit et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. Amen.

Herbert sent the queen this prayer for her to recite to John the Evangelist, presumably at her request.

Epistolae Herberti de Losinga, Primi Episcopi Norwicensis ed. A. Robert Anstruther (New York, Burt Franklin, 1969, first pub. 1846), ep.18 p.33-37.